دلبرانه

زندگی کــاش دست از سر مـــن بردارد

زندگی بودن در پشت حصـــاری تنـــهاست

ما بدهكاريم

 به كساني كه صميمانه ز ما پرسيدند

 معذرت مي خواهم چندم مرداد است ؟

 و نگفتيم

 چونكه مرداد

 گور عشق گل خونرنگ دل ما بوده است

 ((حسين پناهی))

اون که تو آینه ی منه شکل منه من اما نیست

یکی به شکل خود من انگاری دیگه اینجا نیست

اون که تو آینه ی منه روزی هزار بار میشکنه

یه زندگی یه خاطره تو آینه ی دل منه

اون روزا که خودم بودم

کوچه پر از ترانه بود

چشما یه برق دیگه داشت

درختا پر جوانه بود

من بودم و بنفشه ها

یه پشت بوم یه خاطره

دل جوونم می تپید

پشت حصار پنجره

(فریدون آسرایی)

سر سبز دل از شاخه بریدم، تو چه کردی؟
افتادم و بر خاک رسیدم، تو چه کردی؟
من شور و شر موج و تو سر سختی ساحل
روزی که به سوی تو دویدم، تو چه کردی؟
هر کس به تو از شوق فرستاد پیامی
من قاصد خود بودم و دیدم تو چه کردی
مغرور، ولی دست به دامان رقیبان
رسوا شدم و طعنه شنیدم، تو چه کردی؟
«تنهایی و رسوایی»، «بی مهری و آزار»
ای عشق، ببین من چه کشیدم تو چه کردی؟؟؟

بی تو طوفان زده دشت جنونم
صید افتاده به خونم
تو چه‌سان می‌گذری غافل از اندوه درونم؟

بی من از کوچه گذر کردی و رفتی
بی من از شهر سفر کردی و رفتی
قطره‌ای اشک درخشید به چشمان سیاهم

تا خم کوچه به دنبال تو لغزید نگاهم
تو ندیدی ...
نگهت هیچ نیفتاد به راهی که گذشتی

چون در خانه ببستم،
دگر از پا نشستم
گوئیا زلزله آمد،
گوئیا خانه فروریخت سر من

بی تو من در همه شهر غریبم
بی تو، کس نشنود از این دل بشکسته صدائی
بر نخیزد دگر از مرغک پر بسته نوائی

تو همه بود و نبودی
تو همه شعر و سرودی

چه گریزی ز بر من
که ز کوی‌ات نگریزم
گر بمیرم ز غم دل
به تو هرگز نستیزم

من و یک لحظه جدایی؟!
نتوانم، نتوانم
بی تو من زنده نمانم

زندگی چون کودکی تنهاست:
ساده وغمناک!
اشک سردی همچون مروارید
می دود در جام چشمانش،
می چکد بر خاک،
سادگی در چهره اش پیداست!
گاه یک لبخند
می دمد در آسمان گونه هایش گرم،
می شکوفد در بنا گوشش
غنچه آزرم.
گاه ابر تیره اندوه
بر جبینش میگشد دامن
سر فرو می اورد نا شاد،
چون نهاهی نرم و نازک تن
در گذار باد

جایی در همین نزدیکی
شاید کمی دورتر
شاید کمی نزدیک تر
کسی آواز تنهایی سر میدهد
آهای با شمایی که گوشتان را گرفته اید
با شما هستم
تا به حال
پیله تنهایی کسی را پاره کرده اید
؟
یا
خودش و پیله اش را زیر پایتان له کرده اید ؟
شاید اینجا کسی کمی تنهاست
لطفاً کمی بلندتر سکوت کنید
شاید
سکوتها و بی تفاوتیهایتان
کسی را سخت آزار دهد
!!!
لطفا کمی بلندتر سکوت کنید
لطفا

حالا تو رفته ای ، من ماندم و یک دنیا خاطره

یک دنیا خاطره که باید دفنشان کنم

میخواهم یه گور دسته جمعی بکنم و تمام خاطراتت را چال کنم

یادته پرسیدی که بعد رفتنت خیلی آروم گفتم که برو به ....

و تو نشنیدی که گفتم برو به سلامت یا برو به درک !!!!

آری تو پرسیدی منظورم به سلامت بود یا به درک ؟

حالا که فکر میکنم ، میبینم که منظورم این بوده است :

به درک که رفتی ،

لیاقتت همین بود یه عشق زیر زمینی

خیال نکن بزرگی هر جا بری همینی

نفس می کشم نبودنت را

نیستی

هوای بوی تنت را کرده ام

می دانی

پیرهن جدایی ات بدجور به قامتم گشاد است

تو نیستی

آسمان بی معنیست

حتی آسمان پر ستاره

و باران

مثل قطره های عذاب روی سرم می ریزد

تو نیستی

و من چتر می خواهم ...

هر چیزی که حس عاشقانه و شاعرانه می دهد در چشمانم لباس سیاه پوشیده...

خودم را به هزار راه میزنم

به هزار کوچه

به هزار در

نکند یاد آغوشت بیفتم ...

از جنس کدام نور بودی ستاره من؟

که جسارت با تو بودن در من جنبید؟

و من چه عاشقانه به رویت لبخند زدم

پريشانم،

چه مي‌خواهي‌ تو از جانم؟! مرا بي ‌آنکه خود خواهم اسير زندگي ‌کردي. 
خداوندا! اگر روزي ‌ز عرش خود به زير آيي 
لباس فقر پوشي 
غرورت را براي ‌تکه ناني 
‌به زير پاي‌ نامردان بياندازي‌ 
و شب آهسته و خسته 
تهي‌ دست و زبان بسته 
به سوي ‌خانه باز آيي 
زمين و آسمان را کفر مي‌گويي 
نمي‌گويي؟! 
خداوندا! اگر در روز گرما خيز تابستان 
تنت بر سايه‌ي ‌ديوار بگشايي 
لبت بر کاسه‌ي‌ مسي‌ قير اندود بگذاري 
و قدري آن طرف‌تر 
عمارت‌هاي ‌مرمرين بيني‌ 
و اعصابت براي‌ سکه‌اي‌ اين‌سو و آن‌سو در روان باشد 
زمين و آسمان را کفر مي‌گويي 
نمي‌گويي؟! 
خداوندا! اگر روزي‌ بشر گردي‌ 
ز حال بندگانت با خبر گردي‌ 
پشيمان مي‌شوي‌ از قصه خلقت، از اين بودن، از اين بدعت
خداوندا تو مسئولي. 
خداوندا
تو مي‌داني‌ که انسان بودن و ماندن 
در اين دنيا چه دشوار است، 
چه رنجي ‌مي‌کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است

ما بدهكاريم 

 به كساني كه صميمانه ز ما پرسيدند 

 معذرت مي خواهم چندم مرداد است ؟

 و نگفتيم 

 چونكه مرداد 

 گور عشق گل خونرنگ دل ما بوده است 

 ((حسين پناهی))

حرفامو باور کن بدجور گرفتارم 

هم بغض بارونم هر لحظه میبارم

این بی قراری ها تقصیر چشماته

ای که نمیبینی تو قلب من جاته

حرفامو باور کن .. بیرنگ و بینورم 

از حس پروازم یک آسمون دورم

این خستگیهامو ای کاش که میدیدی 

من بی تو پژمردم اما نفهمیدی

حرفامو باور کن .. حرفی بزن با من 

این حس دلگیرو با یک نگاه بشکن

این فاصله عشقو ..  از یاد تو برده 

اسمم به دست تو انگاری خط خورده

باور کنی یا نه درگیر تقدیرم 

یک روز از این روزا من بی تو میمیرم ....

عاشقو مجنونت شدم...نخونده مهمونت شدم...کلی پریشونت شدم ...

دانلود : لینک